Rozszerzone pory, płytkie zmarszczki, utrata jędrności, a przede wszystkim trudne do usunięcia blizny potrądzikowe oraz rozstępy – to problemy, z którymi nie poradzi sobie nawet najbardziej odżywczy koktajl podany zwykłą strzykawką. Aby pozbyć się nierówności i zmusić tkankę do pozbycia się zbliznowaceń, trzeba uruchomić w niej potężny proces samonaprawy. Dokładnie tak działa mezoterapia mikroigłowa, znana w świecie gabinetowym jako frakcyjne mikronakłuwanie. Choć nazwa brzmi bardzo podobnie do klasycznej mezoterapii igłowej, mechanizm tego zabiegu, używane narzędzia oraz wygląd skóry w pierwszych dniach po wizycie są zupełnie inne. Zobacz, na czym polega fenomen terapii indukcji kolagenu i czego dokładnie spodziewać się na fotelu zabiegowym.
W klasycznej mezoterapii igłowej głównym bohaterem jest zawartość strzykawki, a pojedyncze ukłucia służą przede wszystkim pokonaniu bariery naskórkowej i pozostawieniu pod skórą depozytów preparatu. W mezoterapii mikroigłowej proporcje te ulegają odwróceniu. Tutaj najważniejszym czynnikiem terapeutycznym jest sama praca mikroigieł, które wykonują w skórze dziesiątki tysięcy mikroskopijnych kanalików w ciągu zaledwie kilkunastu minut.
Jak działa mezoterapia mikroigłowa? Mechanizm indukcji kolagenu
Z medycznego punktu widzenia mezoterapia mikroigłowa określana jest mianem terapii indukcji kolagenu (z angielskiego Collagen Induction Therapy). Zabieg opiera się na wykorzystaniu naturalnych zdolności ludzkiego organizmu do gojenia ran. Kiedy urządzenie wyposażone w pulsujące igły gęsto dziurkuje naskórek oraz skórę właściwą, nasz układ odpornościowy odbiera to jako rozległy uraz mechaniczny, który trzeba natychmiast naprawić.
Proces ten przebiega w trzech ściśle powiązanych ze sobą fazach fizjologicznych:
Faza pierwsza – kontrolowany stan zapalny (pierwsze godziny po zabiegu)
W momencie przekłucia tkanek i drobnych naczyń włosowatych dochodzi do uwolnienia z płytek krwi naturalnych czynników wzrostu (między innymi płytkopochodnego czynnika wzrostu oraz transformującego czynnika wzrostu). Działają one jak syrena alarmowa, która ściąga w miejsce zabiegu komórki odpowiedzialne za oczyszczenie uszkodzonych struktur i rozpoczęcie budowy nowej tkanki.
Faza druga – proliferacja, czyli namnażanie (od kilku dni do kilku tygodni)
Pobudzone czynnikami wzrostu fibroblasty (komórki skóry właściwej) zaczynają pracować na najwyższych obrotach. Tworzą zupełnie nowe włókna kolagenu typu trzeciego, elastynę oraz kwas hialuronowy. Jednocześnie zachodzi proces neoangiogenezy, czyli powstawania nowej sieci drobnych naczyń krwionośnych, dzięki czemu skóra staje się znacznie lepiej dotleniona i odżywiona.
Faza trzecia – remodeling i przebudowa (od kilku tygodni do kilku miesięcy)
To najważniejszy etap, w którym powstają ostateczne efekty wizualne. Młody kolagen typu trzeciego stopniowo przekształca się w niezwykle wytrzymały, usieciowany kolagen typu pierwszego. Struktura skóry ulega zagęszczeniu, dno zanikowych blizn potrądzikowych unosi się ku górze, a rozszerzone pory ulegają wyraźnemu zwężeniu.
Równolegle z procesem mechanicznym zachodzi intensywne działanie biochemiczne. Przez utworzone w naskórku tysiące mikrokanalików specjalista wprowadza sterylne ampułki zabiegowe (z kwasem hialuronowym, peptydami, witaminą C czy aminokwasami). Wchłanianie substancji aktywnych przez tak przygotowaną skórę wzrasta kilkusetkrotnie w porównaniu do tradycyjnego wklepywania kremu palcami.
Poznaj inne rodzaje mezoterapii:
Mezoterapia pod lupą – rodzaje, efekty, wskazania i pełny przebieg zabiegu
Czym wykonuje się zabieg? Nowoczesny pen kontra tradycyjny mezoroller
Przez wiele lat zabiegi mikronakłuwania kojarzyły się z tzw. mezorollerami – czyli niewielkimi wałeczkami najeżonymi metalowymi igiełkami, którymi jeżdżono po twarzy w różnych kierunkach. Współczesna kosmetologia i medycyna estetyczna niemal całkowicie odeszły od tego rozwiązania na rzecz zautomatyzowanych urządzeń przypominających gruby długopis (tzw. penów, z których najbardziej znanym przedstawicielem jest oryginalny Dermapen). Dlaczego ta zmiana ma tak ogromne znaczenie dla bezpieczeństwa i efektów?
-
Kąt wchodzenia igły w skórę: Kiedy po twarzy toczy się okrągły wałeczek (roller), igła wbija się w skórę pod jednym kątem, a wychodzi pod zupełnie innym. Działa to jak miniaturowa łopata lub haczyk, który zamiast robić czyste ukłucie, dosłownie rozrywa naskórek, powodując duży ból i wydłużając czas gojenia. W automatycznym penie głowica porusza się ruchem stemplowym – igły wchodzą i wychodzą idealnie pionowo (pod kątem dziewięćdziesięciu stopni), co minimalizuje traumatyzację tkanek.
-
Płynna regulacja głębokości: Skóra na twarzy ma różną grubość. Roller ma jedną, stałą długość igieł. Korzystając z nowoczesnego pena, specjalista w ułamku sekundy zmienia głębokość nakłuwania w trakcie jednego zabiegu – ustawia bezpieczne dwie lub trzy dziesiąte milimetra na cienkiej skórze powiek i czoła, a chwilę później zwiększa wysunięcie igieł do półtora lub dwóch milimetrów, opracowując grube policzki z bliznami potrądzikowymi.
-
Szybkość i precyzja: Nowoczesne urządzenia wykonują blisko dwa tysiące nakłuć na sekundę. Taka prędkość sprawia, że receptory bólowe nie nadążają z przekazywaniem pojedynczych impulsów do mózgu, a mała, jednorazowa głowica pozwala precyzyjnie dotrzeć w trudne miejsca, takie jak skrzydełka nosa czy okolica nad górną wargą.
Dlaczego domowe rollery z drogerii to prosta droga do problemów?
Ogromna popularność mikronakłuwania sprawiła, że w drogeriach i sklepach internetowych pojawiły się tanie rollery do użytku domowego. Z punktu widzenia dermatologii ich samodzielne stosowanie w domowej łazience niesie ze sobą ogromne ryzyko powikłań:
-
Brak możliwości sterylizacji: Sprzęt mający kontakt z krwią i przerywający ciągłość naskórka musi być sterylny (jednorazowy lub wysterylizowany w medycznym autoklawie). Przemycie domowego rollera wrzątkiem lub zwykłym płynem do dezynfekcji dłoni nie zabija przetrwalników bakterii ani zarodników grzybów, które rozwijają się na mikroigłach między zabiegami. Kolejne użycie takiego wałeczka to gwarancja wtłoczenia drobnoustrojów w głąb skóry.
-
Stępione igły: Cieniutkie igiełki w tanich urządzeniach tępią się i wyginają na końcach już po pierwszym lub drugim kontakcie z twardą warstwą rogową naskórka. Kolejne zabiegi wykonywane tępym narzędziem powodują powstawanie mikroblizn i trwałych przebarwień pozapalnych.
-
Nieodpowiednie kosmetyki: Wiele osób nakłada pod domowy roller zwykłe sera drogeryjne zawierające konserwanty, substancje zapachowe, silikony i emulgatory. Składniki te są bezpieczne na powierzchni naskórka, ale wprowadzone bezpośrednio do żywych warstw skóry wywołują silne alergie kontaktowe i stany zapalne.
Na jakie problemy mezoterapia mikroigłowa działa najlepiej?
Podczas gdy mezoterapia igłowa (strzykawkowa) nie ma sobie równych w głębokim nawadnianiu i likwidacji cieni pod oczami, mezoterapia mikroigłowa jest bezkonkurencyjna tam, gdzie problem leży w strukturze, gęstości i rzeźbie powierzchni skóry.
Blizny potrądzikowe, pooperacyjne i po oparzeniach
To główne wskazanie do tego zabiegu. Głębokie nakłuwanie rozbija twarde, zwłókniałe pasma starego kolagenu, które trzymają dno blizny zanikowej (tzw. dziobów po trądziku), i zmusza organizm do zastąpienia ich nową, elastyczną i gładką tkanką.
Rozszerzone pory i nierówna tekstura cery
U osób z cerą mieszaną, tłustą i łojotokową pory często przypominają drobne kratery. Przebudowa włókien podporowych wokół ujść gruczołów łojowych sprawia, że skóra staje się bardziej zwarta, a pory wyraźnie się obkurczają, dając efekt „wygładzenia” widoczny gołym okiem.
Rozstępy na brzuchu, udach, pośladkach i piersiach
Rozstępy to w istocie specyficzny rodzaj blizn zanikowych powstałych w wyniku zerwania włókien kolagenowych. Intensywne mikronakłuwanie (szczególnie w fazie zapalnej, gdy rozstępy są jeszcze czerwone lub różowe, ale również w fazie zanikowej, gdy stają się białe) pozwala znacznie je zwęzić, spłycić i zbliżyć ich koloryt do otaczającej, zdrowej skóry.
Wiotkość skóry, fotostarzenie i drobne zmarszczki
Zabieg świetnie sprawdza się przy utracie jędrności na policzkach, tzw. chomikach, wiotkiej skórze szyi, dekoltu oraz wewnętrznej strony ramion czy brzucha (np. po ciąży).
Przebieg zabiegu i bolesność – dlaczego podczas wizyty może pojawić się krew?
Przygotowanie do mezoterapii mikroigłowej wygląda podobnie jak przy metodzie igłowej: specjalista oczyszcza skórę i nakłada pod folię krem znieczulający na około dwadzieścia do trzydziestu minut. Sama praca urządzeniem na twarzy trwa około piętnastu do dwudziestu minut.
Jakie są odczucia podczas zabiegu? Dzięki znieczuleniu oraz ogromnej częstotliwości drgań głowicy, pacjent nie czuje pojedynczych wbijań igieł. Dominującym wrażeniem jest wibracja, uczucie intensywnego drapania (przypominające przesuwanie po skórze szorstkim papierem ściernym) oraz narastające ciepło. Najbardziej wrażliwe są okolice z cienką tkanką podskórną: czoło, grzbiet nosa oraz linia żuchwy.
Krwawienie kropelkowate – czy to powód do niepokoju? W zależności od celu terapii zabieg może być wykonany płytko (jako zabieg odświeżający, bez krwawienia) lub głęboko – w celu redukcji blizn, porów i zmarszczek. Przy głębokiej pracy (powyżej jednego milimetra) na powierzchni skóry pojawia się tzw. krwawienie kropelkowate. Jest to całkowicie normalny, bezpieczny i pożądany przez zabiegowca punkt końcowy procedury. Świadczy o tym, że igły dotarły do warstwy brodawkowatej skóry właściwej i uwolniły z naczyń włosowatych wspomniane wcześniej czynniki wzrostu, bez których pełna przebudowa blizn nie byłaby możliwa.
Warto wiedzieć: W zaawansowanych terapiach gabinetowych mezoterapię mikroigłową bardzo często łączy się podczas jednej wizyty z kwasami (peelingami chemicznymi, np. kwasem trójchlorooctowym lub ferulowym) albo z osoczem bogatopłytkowym, co potęguje efekt złuszczenia i regeneracji.
Jak wygląda skóra dzień po dniu? Etapy gojenia po mikronakłuwaniu
Rekonwalescencja po mezoterapii mikroigłowej przebiega zupełnie inaczej niż po klasycznej mezoterapii igłowej. Tutaj na twarzy nie znajdziesz żadnych wypukłych grudek ani bąbelków, a ryzyko powstania klasycznych siniaków jest minimalne. Zamiast tego musisz przygotować się na kilkudniowy proces rumienia i złuszczania:
-
Dzień pierwszy (bezpośrednio po zabiegu): Skóra wygląda jak po bardzo silnym poparzeniu słonecznym. Jest jednolicie czerwona, gorąca w dotyku, lekko obrzęknięta i mocno napięta. Przez pierwsze godziny odczuwalne jest pieczenie i szczypanie (nie wolno jednak chłodzić twarzy lodem, aby nie zahamować pożądanego stanu zapalnego!).
-
Dzień drugi: Czerwień stopniowo zmienia odcień na różowy lub lekko brązowawy. Obrzęk ustępuje, ale pojawia się bardzo silne uczucie suchości i ściągnięcia. Skóra w dotyku staje się szorstka niczym pergamin.
-
Dzień trzeci i czwarty (etap złuszczania): Uszkodzona warstwa rogowa naskórka zaczyna się oddzielać. Pojawia się drobnopłatkowe (otrębiaste) złuszczanie, szczególnie widoczne wokół ust, na brodzie i policzkach. Bezwzględnie nie wolno zdrapywać ani odrywać odstających skórek – grozi to powstaniem blizn i przebarwień.
-
Dzień piąty do siódmego: Proces złuszczania dobiega końca. Odsłania się nowa, wyraźnie gładsza, napięta i promienna skóra o ujednoliconym kolorycie.
Aby osiągnąć pełną przebudowę strukturalną, mezoterapię mikroigłową wykonuje się zazwyczaj w serii od trzech do sześciu zabiegów w odstępach co trzy lub cztery tygodnie (skóra musi przejść pełny cykl odnowy naskórka przed kolejnym nakłuwaniem).
Pielęgnacja pozabiegowa i przeciwwskazania
W pierwszych dniach po zabiegu Twoja bariera hydrolipidowa jest całkowicie otwarta. Przez pierwsze dwadzieścia cztery do czterdziestu ośmiu godzin nie nakładaj makijażu. Odstaw wszystkie kosmetyki aktywne: kremy z retinolem, kwasy złuszczające, toniki z alkoholem oraz sera z czystą, kwaśną witaminą C. Przez pierwszy tydzień stosuj wyłącznie apteczne kremy barierowe i regenerujące (z ceramidami, pantenolem, alantoiną, masłem shea, wąkrotą azjatycką lub beta-glukanem), a przed każdym wyjściem z domu nakładaj krem z filtrem SPF 50. Pamiętaj też o wymianie poszewki na poduszkę, unikaniu basenu, sauny i intensywnych treningów przez minimum pięć do siedmiu dni.
Kiedy nie wolno wykonywać mezoterapii mikroigłowej?
Oprócz standardowych przeciwwskazań wspólnych dla całej medycyny estetycznej (takich jak ciąża, laktacja, choroby nowotworowe, przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych czy aktywna opryszczka), w przypadku mikronakłuwania istnieje jedno szczególnie ważne obostrzenie: aktywny, zapalny trądzik pospolity oraz trądzik różowaty w fazie grudkowo-krostkowej.
Na skórze pokrytej ropnymi wypryskami absolutnie nie wolno wykonywać zabiegu penem. Przesuwająca się głowica z mikroigłami przebiłaby zmiany ropne i w ciągu kilku minut rozsiała bakterie po całej powierzchni zdrowej skóry, doprowadzając do dramatycznego zaostrzenia choroby. Najpierw należy wyleczyć aktywne stany zapalne u dermatologa, a dopiero po wyciszeniu trądziku przystąpić do usuwania pozostałych po nim blizn i przebarwień za pomocą mezoterapii mikroigłowej.
