Mezoterapia pod lupą – rodzaje, efekty, wskazania i pełny przebieg zabiegu

Nawet najdroższy i najbardziej zaawansowany krem przeciwzmarszczkowy ma jedno zasadnicze ograniczenie: barierę naskórkową. Nasza skóra została zaprojektowana przez naturę jako szczelna tarcza ochronna, której zadaniem jest niewpuszczanie substancji z zewnątrz do wnętrza organizmu. Przez warstwę rogową naskórka przenika zaledwie ułamek składników aktywnych zawartych w kosmetykach. Aby realnie przebudować skórę właściwą, pobudzić produkcję kolagenu i dostarczyć komórkom potężną dawkę substancji odżywczych, trzeba tę barierę ominąć. Dokładnie w tym celu powstała mezoterapia – jeden z najpopularniejszych, najbezpieczniejszych i najlepiej przebadanych zabiegów współczesnej medycyny estetycznej oraz kosmetologii.

Koncepcja mezoterapii narodziła się we Francji w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym drugim roku za sprawą lekarza Michela Pistora. Początkowo metoda ta służyła do miejscowego podawania leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych dokładnie w ognisko choroby, bez konieczności obciążania układu pokarmowego tabletkami. Z czasem zauważono jednak, że gęste ostrzykiwanie skóry przynosi spektakularny efekt odmłodzenia, zagęszczenia i regeneracji tkanek. Dziś mezoterapia stanowi absolutny fundament profilaktyki przeciwstarzeniowej.

Czym jest mezoterapia i jaki jest jej ogólny cel?

Ogólnym celem mezoterapii jest głęboka rewitalizacja, nawilżenie i biostymulacja skóry poprzez dostarczenie skoncentrowanych substancji aktywnych bezpośrednio tam, gdzie są one najbardziej potrzebne – czyli do skóry właściwej lub tkanki podskórnej.

Sekret skuteczności tego zabiegu (w jego wariantach iniekcyjnych) opiera się na podwójnym mechanizmie działania, który uruchamia w organizmie naturalne procesy naprawcze:

• Działanie farmakologiczne (biochemiczne): Wtłoczone pod skórę preparaty – zwane koktajlami zabiegowymi – zawierają nieusieciowany kwas hialuronowy, kompleksy witamin (A, C, E, witaminy z grupy B), aminokwasy, peptydy biomimetyczne, koenzymy, kwasy nukleinowe oraz minerały. Komórki skóry otrzymują gotowy budulec do natychmiastowej regeneracji.

• Działanie fizyczne (mechaniczne): Samo przekłucie skóry igłą stanowi dla organizmu kontrolowany mikrouraz. Układ odpornościowy odbiera sygnał o przerwaniu ciągłości tkanki i natychmiast uruchamia kaskadę gojenia. Do pracy ruszają fibroblasty (komórki skóry właściwej), które zaczynają intensywnie produkować nowe włókna kolagenowe i elastynowe oraz tworzyć nowe naczynia włosowate.

Rodzaje mezoterapii – którą metodę wybrać?

Współczesne gabinety oferują trzy główne odmiany tego zabiegu. Choć cel każdej z nich jest podobny, różnią się one techniką wykonania, głębokością działania, stopniem inwazyjności oraz osobą uprawnioną do przeprowadzenia procedury.

Mezoterapia igłowa (Złoty standard medyczny)

To klasyczna, najbardziej zaawansowana i najskuteczniejsza forma zabiegu. Polega na precyzyjnym, śródskórnym lub podskórnym wstrzykiwaniu dobranego koktajlu za pomocą bardzo cienkiej igły i strzykawki (lub specjalnego pistoletu medycznego). Lekarz wykonuje dziesiątki drobnych wkłuć w odstępach co około pół centymetra do jednego centymetra, pozostawiając w skórze niewielkie depozyty preparatu. Metoda ta pozwala na podanie największej ilości substancji odżywczych na głębokość od jednego do czterech milimetrów.

Mezoterapia mikroigłowa (Frakcyjne mikronakłuwanie)

Zabieg ten, często określany mianem mikronakłuwania, wykonuje się za pomocą specjalistycznych urządzeń wyposażonych w pulsującą głowicę z kilkunastoma sterylnymi mikroigłami (np. typu Dermapen) lub za pomocą wałeczka z igłami (tzw. mezorollera). Urządzenie wykonuje tysiące mikroskopijnych nakłuć na minutę na kontrolowaną głębokość (od dwóch dziesiątych milimetra do nawet dwóch i pół milimetra).

W tej metodzie główny nacisk położony jest na mechaniczne wywołanie stanu zapalnego i silną przebudowę strukturalną skóry (np. redukcję blizn czy zwężenie porów), natomiast ampułka z substancjami aktywnymi jest aplikowana na powierzchnię skóry i wnika w głąb poprzez powstałe mikrokanaliki.

Mezoterapia bezigłowa (Nieinwazyjna alternatywa)

Rozwiązanie stworzone dla osób, które panicznie boją się igieł, mają niski próg bólu lub nie mogą pozwolić sobie na żaden okres rekonwalescencji. Mezoterapia bezigłowa nie narusza ciągłości naskórka. Aby przetransportować składniki aktywne w głąb skóry, wykorzystuje zjawiska fizyczne – przede wszystkim elektroporację (krótkie impulsy elektryczne) oraz ultradźwięki. Pod wpływem impulsów w błonach komórkowych otwierają się tymczasowe kanały hydrofilowe, przez które wtłaczane są substancje odżywcze. Zabieg jest całkowicie bezbolesny i relaksujący, jednak jego działanie jest znacznie płytsze i mniej intensywne niż w przypadku metod igłowych.

Wskazania do zabiegu. Na jakie dolegliwości wykonuje się mezoterapię?

Wszechstronność mezoterapii wynika z faktu, że lekarz lub kosmetolog może dowolnie dobrać skład ampułki do konkretnego problemu pacjenta. Zabieg ten wykonuje się na niemal każdym obszarze ciała.

Twarz, szyja i dekolt

• Odwodnienie i suchość skóry: Głębokie nawilżenie skóry przesuszonej słońcem, klimatyzacją lub nieodpowiednią pielęgnacją.

• Profilaktyka i redukcja drobnych zmarszczek: Wygładzenie załamań wynikających z utraty elastyczności i odwodnienia tkanek.

• Utrata jędrności i gęstości: Poprawa napięcia wiotkiej skóry na policzkach, szyi oraz dekolcie.

• Szara, zmęczona cera (tzw. skóra palacza): Dotlenienie tkanek, przywrócenie zdrowego kolorytu i blasku poprzez poprawę mikrokrążenia.

• Przebarwienia i nierówny koloryt: Rozjaśnienie plam posłonecznych i pozapalnych za pomocą koktajli z witaminą C, kwasem traneksamowym lub glutationem.

• Blizny potrądzikowe i rozszerzone pory: Szczególnie w wariancie mikroigłowym, który wymusza zastąpienie zbliznowaciałej tkanki nowym kolagenem.

Okolica oczu

Skóra wokół oczu jest najcieńsza na całym ciele (ma zaledwie około pół milimetra grubości) i najszybciej zdradza oznaki starzenia. Specjalistyczna mezoterapia tej strefy pozwala na:

• Zredukowanie cieni pod oczami (poprzez pogrubienie skóry, dzięki czemu naczynia krwionośne przestają prześwitywać).

• Zniwelowanie obrzęków i tzw. worków pod oczami (dzięki peptydom usprawniającym drenaż limfatyczny).

• Wygładzenie drobnej siateczki zmarszczek, czyli tzw. kurzych łapek.

Owłosiona skóra głowy (Mezoterapia trychologiczna)

To jeden z najskuteczniejszych zabiegów w walce z utratą włosów. Ostrzykiwanie skalpu koktajlami z biotyną, dekspantenolem, krzemem organicznym, cynkiem, peptydami czy osoczem bogatopłytkowym wykonuje się na:

• Nadmierne wypadanie włosów (po ciąży, stresie, przebytych infekcjach czy przy zaburzeniach hormonalnych, np. problemach z tarczycą).

• Łysienie androgenowe (zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet) oraz łysienie plackowate – jako wsparcie leczenia dermatologicznego.

• Osłabione, cienkie i pozbawione objętości włosy wymagające pobudzenia uśpionych mieszków włosowych.

Ciało (Brzuch, uda, pośladki, dłonie)

• Cellulit wodny i tłuszczowy: Podawanie preparatów z kofeiną, L-karnityną czy wyciągiem z karczocha poprawia mikrokrążenie i przyspiesza lipolizę.

• Rozstępy i blizny pooperacyjne: Głębokie nakłuwanie w połączeniu z preparatami kolagenowymi spłyca i rozjaśnia świeże oraz utrwalone rozstępy.

• Wiotkość skóry na brzuchu (np. po ciąży lub odchudzaniu) oraz na grzbietach dłoni.

Jak często trzeba korzystać z mezoterapii? Schemat terapii

Mezoterapia nie jest zabiegiem jednorazowym. Choć już po jednej wizycie skóra staje się wyraźnie bardziej napięta i nawilżona, przebudowa włókien kolagenowych wymaga systematycznej stymulacji. Zabieg zawsze wykonuje się w seriach, a klasyczny protokół medyczny dzieli się na trzy fazy:

1. Faza uderzeniowa (terapia intensywna): Obejmuje zazwyczaj od trzech do sześciu zabiegów wykonywanych w regularnych odstępach co dwa do czterech tygodni (w przypadku skóry głowy często co tydzień lub dwa tygodnie przez pierwszy miesiąc).

2. Faza konsolidacji (utrwalenia): Wykonywanie jednego zabiegu raz w miesiącu przez kolejne dwa do trzech miesięcy, aby podtrzymać proces produkcji nowego kolagenu.

3. Faza podtrzymująca (przypominająca): Jeden zabieg wykonywany co trzy do sześciu miesięcy (np. na przełomie pór roku – przed latem oraz po lecie), który pozwala zachować wypracowane rezultaty na stałe.

Jakie są efekty i jak długo się utrzymują?

Pierwsze rezultaty związane z nawodnieniem skóry (dzięki właściwościom higroskopijnym kwasu hialuronowego) są widoczne już po kilku dniach od wygojenia miejsc wkłuć. Skóra staje się miękka, gładka, promienna i przestaje dawać uczucie ściągnięcia.

Na właściwy efekt przebudowy strukturalnej – czyli zagęszczenie skóry, spłycenie drobnych zmarszczek, redukcję cieni pod oczami czy wysyp nowych włosów (tzw. baby hair) – trzeba poczekać od czterech do ośmiu tygodni od rozpoczęcia serii. Tyle czasu potrzebują fibroblasty na wyprodukowanie pełnowartościowego kolagenu oraz mieszki włosowe na przejście w fazę wzrostu (anagenu).

Jak długo utrzymują się efekty? Po wykonaniu pełnej, zalecanej serii zabiegowej, rezultaty utrzymują się średnio od sześciu do dwunastu miesięcy. Czas ten jest jednak silnie uzależniony od indywidualnych predyspozycji pacjenta oraz jego stylu życia. Czynniki takie jak palenie papierosów, częste opalanie się bez filtrów SPF, przewlekły stres, nieodpowiednia dieta uboga w antyoksydanty czy zbyt mała podaż wody przyspieszają degradację kwasu hialuronowego i kolagenu w tkankach.

Rekonwalescencja i zalecenia pozabiegowe

Czas powrotu skóry do pełnej równowagi po mezoterapii igłowej i mikroigłowej trwa zazwyczaj od jednego do czterech dni. Bezpośrednio po wyjściu z gabinetu skóra traktowana jest jako otwarta, gojąca się rana, dlatego wymaga szczególnej ostrożności i bezwzględnej higieny.

Bezpośrednio po mezoterapii igłowej na skórze widoczne są drobne, wypukłe grudki (przypominające bąble po ukąszeniu komara). Są to depozyty podanego preparatu, które nie są powikłaniem, lecz pożądanym zjawiskiem – wchłaniają się one samoistnie w ciągu dwudziestu czterech do siedemdziesięciu dwóch godzin, stopniowo uwalniając składniki aktywne.

Złote zasady pielęgnacji w okresie rekonwalescencji:

• Przez pierwsze dwadzieścia cztery godziny po zabiegu nie należy nakładać makijażu, aby nie wprowadzić bakterii do świeżych kanałów po wkłuciach.

• Należy wymienić poszewkę na poduszkę na świeżą, wyprasowaną oraz używać jednorazowych ręczników papierowych do osuszania twarzy.

• Przez kilka dni należy unikać przytulania zwierząt domowych do twarzy oraz dotykania skóry nieumytymi dłońmi.

• Do mycia i pielęgnacji stosuje się wyłącznie łagodne środki myjące bez detergentów oraz specjalistyczne kremy pozabiegowe przyspieszające regenerację naskórka (np. z pantenolem, alantoiną, wąkrotą azjatycką lub sukralfatem).

• Przez minimum siedem dni należy całkowicie zrezygnować z basenu, sauny, gorących kąpieli, solarium oraz intensywnego wysiłku fizycznego (pot podrażnia świeże ranki).

• Bezwzględnie konieczne jest stosowanie kremów z wysokim filtrem przeciwsłonecznym (SPF 50), aby w miejscach wkłuć nie powstały przebarwienia pozapalne.

Ewentualne skutki uboczne – co jest normą?

Ponieważ mezoterapia wiąże się z naruszeniem ciągłości skóry, wystąpienie łagodnych reakcji pozabiegowych jest całkowicie naturalne. Do typowych, przemijających skutków ubocznych należą:

• Rumień i lekkie pieczenie: Skóra jest zaczerwieniona i ciepła w dotyku, co zazwyczaj mija po kilku godzinach (przy mikronakłuwaniu po około dwóch dniach).

• Drobne siniaczki i krwiaki: Skóra właściwa jest gęsto opleciona siecią naczyń włosowatych. Nawet przy ogromnej precyzji lekarza, igła może trafić w drobne naczynko, powodując powstanie małego siniaka, który wchłania się w ciągu kilku dni.

• Delikatny obrzęk: Szczególnie widoczny rano, dzień po zabiegu, zwłaszcza jeśli opracowywana była delikatna okolica dolnych powiek.

• Drobne złuszczanie naskórka: Charakterystyczne głównie dla mezoterapii mikroigłowej po upływie dwóch do trzech dni od procedury.

Poważniejsze powikłania zdarzają się niezwykle rzadko i wynikają najczęściej z nieprzestrzegania zasad higieny przez pacjenta po zabiegu lub zatajenia przeciwwskazań. Należą do nich wtórne infekcje bakteryjne, uaktywnienie wirusa opryszczki czy reakcja alergiczna na jeden ze składników wieloskładnikowego koktajlu.

Przeciwwskazania do wykonania mezoterapii

Mimo wysokiego profilu bezpieczeństwa, zabieg nie może być wykonywany u każdego. Przed przystąpieniem do procedury specjalista zawsze przeprowadza szczegółowy wywiad medyczny, aby wykluczyć następujące przeciwwskazania:

• Ciąża oraz okres karmienia piersią (bezwzględne przeciwwskazanie do zabiegów iniekcyjnych).

• Aktywne infekcje skórne w miejscu zabiegu (bakteryjne, wirusowe – np. aktywna opryszczka – oraz grzybicze).

• Aktywne choroby nowotworowe oraz okres do pięciu lat od zakończenia leczenia onkologicznego (bez pisemnej zgody lekarza prowadzącego).

• Zaburzenia krzepnięcia krwi oraz przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych i rozrzedzających krew (np. heparyna, kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach).

• Niewyrównana cukrzyca (ze względu na utrudnione gojenie się ran i wysokie ryzyko infekcji).

• Choroby autoimmunologiczne w fazie aktywnej (np. zaostrzenie choroby Hashimoto, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń, aktywna łuszczyca lub AZS w miejscu planowanego zabiegu – ryzyko wystąpienia objawu Koebnera).

• Skłonność do powstawania bliznowców (keloidów) i blizn przerostowych.

• Stwierdzona alergia na którykolwiek ze składników preparatu zabiegowego lub na lidokainę (składnik kremu znieczulającego).

Mezoterapia to bez wątpienia jeden z najbardziej wartościowych zabiegów, w jakie można zainwestować, myśląc o długofalowym zdrowiu i młodym wyglądzie skóry. Zamiast maskować problemy czy sztucznie zmieniać rysy twarzy, metoda ta daje komórkom narzędzia do samodzielnej regeneracji, sprawiając, że skóra z miesiąca na miesiąc staje się po prostu zdrowsza, gęstsza i bardziej odporna na upływ czasu.